Inspiratie

En altijd is het zo geweest,
dat liefde haar eigen diepte niet kent
dan op het uur der scheiding.

– KAHLIL GIBRAN –

De Profeet

Je weet gewoon op een dag
dat het waar is.
Je weet het op zijn laatst
als je de dood voelt naderen.

De dood betekent
dat alles van je wordt afgenomen
wat je niet bent.

Het geheim van het leven is
‘te sterven voor je dood’ –
en dan tot de ontdekking te komen
dat de dood niet bestaat.

– ECKHART TOLLE –

De kracht van het Nu

Er is een man laatst doodgegaan,
die nog geen dag, van z'n bestaan,
tevreden was.

Maar dat begreep ie pas
toen er geen weg terug meer was.

– KLEIN ORKEST –

Verloren Tijd

Je hele leven lang denk je dat je je lichaam bent.
Soms denk je dat je je verstand bent.

Op het moment dat je doodgaat,
kom je erachter
Wie je werkelijk bent.

– NEALE DONALD WALSCH –

Een ongewoon gesprek met God

Tussen wat wordt gezegd
en niet bedoeld
en wat wordt bedoeld
en niet gezegd
gaat de meeste liefde verloren.

– KAHLIL GIBRAN –

‘Tot ziens,’ zei de vos. ‘Hier is mijn geheim.
Heel simpel: je kan alleen goed zien met je hart.
Waar het echt om gaat, kan je niet zien met je ogen.’

– ANTOINE DE SAINT-EXUPÉRY –

De kleine prins

Zonder levenskunst is er geen goed sterven.
De dood is niet de sluitsteen,
maar krijgt gezicht tijdens het leven.

– JOEP DOHMEN –

Filosofie Magazine ¹

Ik denk dat mensen ongelukkig worden
van het feit dat iedereen
zijn eigen dood moet uitvinden.

– RENÉ GUDE –

Leeuwarder Courant ²

De naderende dood en de dood zelf, de ontbinding van de stoffelijke vorm, is altijd een geweldige kans voor spirituele groei. Het tragische is dat de meeste mensen die gelegenheid voorbij laten gaan (…).

Je beseft dan dat de dood een illusie is, net zoals je identificatie met vorm een illusie was.

Het einde van de illusie – meer is de dood niet.

De dood is alleen pijnlijk als je aan de illusie vastklampt.

– ECKHART TOLLE –

De kracht van het Nu

Wat als verliezen eigenlijk winnen is?

Soms krijg je meer
door los te laten.

Soms verlies je
wat je dacht nodig te hebben,
om te vinden
wat écht belangrijk is.

En misschien moest je
in alle ruis
eerst iets kwijtraken –
om helder te zien.

– JULIAN –

Vita Florentis

Wil je écht voluit leven?
Neem het einde
als beginpunt.

– JULIAN –

Vita Florentis

Dualiteit is de wet van het leven.

Licht en donker. Begin en einde.

Omarm je het één en ontken je het ander –
dan doe je jezelf tekort.

Zonder schaduw geen licht.
In elke schaduw schuilt groei.

Wat je wegduwt, houdt je vast.
Omarm het,
en het bevrijdt je.

– JULIAN –

Vita Florentis

Angst mag er zijn.

Maar laat haar je niet afleiden
van wat er werkelijk toe doet.

Loslaten is de kunst
van kiezen
voor wat telt.

– JULIAN –

Vita Florentis

Zo te leven dat je elk moment kunt loslaten.

Elke dag een onverwacht geschenk.
Vrij van verwachtingen.
Vol waardering.

– JULIAN –

Vita Florentis

Een wapenwedloop om je aandacht.

Alles trekt aan je,
tot je nergens meer werkelijk bent.

Verdoofd. Afgeleid. Geleefd door anderen.

Maar wat als je stilte omarmt?
Als je kiest voor rust?
Voor wat ertoe doet?

Wat wil jij écht?

– JULIAN –

Vita Florentis

Leef zo
dat je aan het einde
niets meer hoeft recht te zetten.

– JULIAN –

Vita Florentis

Heb lief,
vergaar de scherven,
het leven
is leren sterven.
Heb lief.

– JULIAN –

Vita Florentis

Als je nog één week had,
hoe zou je die invullen?

Waarschijnlijk zou je zeggen
wat mensen écht
voor je betekenen.

Nog één keer intens genieten
van kleine dingen.

Gesprekken voeren
die je steeds uitstelde.

Dus waarom niet nu?

– JULIAN –

Vita Florentis

De dood hoeft je niet bang te maken.

Hij wil je herinneren
aan hoe je écht wilt leven.

De dood fluistert wijsheid.
Luister aandachtig
en je wordt vrij.

– JULIAN –

Vita Florentis

Je weet al wat je los mag laten.
Al een tijdje.

– JULIAN –

Vita Florentis

Echte verbinding is zeldzaam.

Misschien omdat
écht gezien worden betekent
dat je je niet meer
kunt verbergen.

– JULIAN –

Vita Florentis

Nooit stond je dichter bij het einde
dan op dit moment.

Elke hartslag krijg je maar één keer.
Leef voluit.

– JULIAN –

Vita Florentis

Paradoxale crux:

Je eindigheid durven aanzien
– niet meteen het aangenaamste, misschien –
maar je leven wordt rijker, betekenisvoller
en aantrekkelijker, bovendien.

Het gaat bloeien.
Meer kleur.
Meer zien.

– JULIAN –

Vita Florentis

Kijk omhoog.

Dezelfde hemel
droeg elk leven
vóór het jouwe.

Zij gingen.
Hij bleef.

Leef het jouwe
zolang het duurt.

– JULIAN –

Vita Florentis

In het laatste uur
vallen de grote dingen stil.
Wat terugkomt is klein.

Ochtendlicht op een tafel.
Een stem uit de kamer ernaast.
Een hand die je langer had willen vasthouden.

Dit was het leven.
Alles ervan.

Nu zie je het.

– JULIAN –

Vita Florentis

Verbonden Alleen

Gedachteloos grijpend
naar onze telefoon.

Honger naar dopamine,
bang iets te missen.

En juist door het oppervlakkige scrollen
missen we het enige echte:
De diepte van het moment.

Hier. Nu.

Altijd ‘verbonden’.
Meer alleen dan ooit.

– JULIAN –

Vita Florentis

Wanneer beginnen mensen écht te leven?

Wanneer ze de dood onder ogen zien.

De dood is de waarheid.
Als we dat vergeten, leven we in een illusie.

En wat blijft er dan over?
Spijt.

Spijt weegt zwaarder
dan de discipline om nú te kiezen
voor wat echt telt.

– JULIAN –

Vita Florentis

We zijn allemaal elkaars passanten.

We zijn allemaal terminaal.
Alleen de duur van de ontmoeting
verschilt.

Een korte ontmoeting
kan een leven lang bijblijven.

Een leven lang
voelt als een korte ontmoeting.

– JULIAN –

Vita Florentis

Altijd verbonden – steeds verder verwijderd.

– JULIAN –

Vita Florentis