Ik heb falen te lang behandeld alsof het de uitslag was.
Maar falen is vaak alleen een foto van één moment.
Een tussenstand.
Een oordeel dat te vroeg wordt uitgesproken.
Wat vandaag mislukt lijkt,
kan later precies het punt blijken
waar alles begon te kantelen.
Omdat ik bleef bewegen.
Uit honger.
Om niet kleiner te leven dan ik kan.
Wat ik mezelf blijf vertellen:
- Falen is geen identiteit. Het is feedback. Pure informatie.
- Een mislukking is soms alleen succes met een langere tijdshorizon en kennis die ik nu nog niet heb. Ik overzie nog niet het hele plaatje.
- Als ik beweeg, riskeer ik vallen. Als ik stilsta, verlies ik sowieso.
- Mijn definitie bepaalt of iets mij breekt of vormt.
- Ik hoef niet meteen te winnen. Ik mag blijven leren tot het kantelt. En als het niet kantelt is dat ook ok. Ik ben er al.
- Elke val betekent dat ik nog in het spel ben.
- Ik ben niet klaar omdat iets niet lukte. Ik ben bezig.
- De enige echte mislukking is stoppen voordat ik mezelf heb verrast.
- Falen is onderdeel van succes.
- Ik bepaal zelf wat succes is.
- Dus ook of ik ‘faal’.